Samen Sterk

Door Thomas Heerma van Voss, 12-10-‘09

Het is snel gegaan met M.O. & Brakko. Zo’n anderhalf jaar geleden verscheen in relatieve stilte debuutalbum Catharsis, waarop aanvankelijk niet bijster veel respons kwam. Enkele maanden later werd er alsnog een promotiecampagne opgezet, en stukje bij beetje kregen de mannen uit de Bijlmer meer aanzien. Toen weer enkele maanden later De Grote Prijs van Nederland werd binnengesleept, drong langzamerhand het besef door dat hier een hiphopduo is opgestaan waar daadwerkelijk rekening mee gehouden dient te worden.

Koester laat zien dat de twee er in muzikaal opzicht voor hebben gekozen niet al te veel te veranderen ten opzichte van eerder werk. Naast een bekendere naam hebben ze nu weliswaar ook een groter bereik dan ooit, maar dat lijkt M.O. & Brakko niets uit te maken. Ze rappen nog steeds met een aangename combinatie van ontspanning (met name Brakko) en enthousiasme (met name M.O.), ze kiezen nog steeds voor overwegend ouderwets aanvoelende beats en een aanpak zonder gastartiesten - en samen levert dat nog steeds interessante muziek op.

Vooral instrumentaal is Koester absoluut de moeite waard. Waar er op Catharsis verschillende mensen achter de knoppen zaten, zijn het hierde Raven Bros die alle beats leveren - en dat is een in alle opzichten te billijken keuze. Want het geluid van Koester is coherent, zonder dat het ook maar een seconde eendimensionaal wordt: binnen de boombaphiphop wordt in rap tempo gewisseld tussen verschillende stijlen. Soms komt er een duistere pianoloop voorbij, vervolgens een melancholisch fluitje dat op zijn beurt weer moeiteloos overgaat in een krachtige baspartij. De bindende factor tussen deze stuk voor stuk verzorgde en aangename producties zijn, naast de enthousiaste drumpartijen, M.O. & Brakko zelf. De rappers behoren misschien niet tot de top van de vaderlandse scene, maar lijken dit zelf ook te realiseren en wisselen elkaar daarom continu af. Wat hun voornaamste kwaliteit is, is dat ze dit altijd op een bijzonder natuurlijke manier doen. Bovendien brengt het een zekere vitaliteit met zich mee en het houdt de luisteraar zodoende constant bij de les.

Inhoudelijk wordt er op Koester in tegenstelling tot op productioneel gebied niet louter de weg van de klassieke boombaphiphop ingeslagen. Wat heet, op sommige momenten gaan M.O. & Brakko zelfs behoorlijk de diepte in. Natuurlijk zijn er weer de vaste onderwerpen als het leven in de Bijlmer, wiet en hiphop in het algemeen, maar serieuze teksten worden eveneens niet geschuwd. Wat te denken van de titeltrack, waarin M.O. & Brakko hun stoïcistische levensvisie uiteenzetten, of De Recessie, waarin de nationale recessie onder de loep wordt genomen. Toegegeven, het klinkt lichtelijk dubieus om te horen dat het allemaal slechts ‘een kwestie van schijt’ is, maar de oprechtheid waarmee de woorden gerapt worden vergoedt veel: misschien is het niet al te gecompliceerd wat wordt verkondigd, maar nergens wekken M.O. en Brakko de indruk hun mening echt op te willen dringen.

En zo geven de serieuze noten, hoewel soms wat simplistisch, een extra lading aan deze tien nummers tellende EP. Zoals al aangegeven zijn M.O. en Brakko geen rappers die in hun eentje hele nummers kunnen dragen of de luisteraar omver blazen, maar hun onderlinge wisselwerking, en vooral de productionele ondersteuning vergoeden een boel. En dan te bedenken dat Koester vooral is uitgebracht als zoethoudertje voor het aankomende album.

Check ook: hiphopleeft.nl